De Tour de France, de Giro d'Italia en de Vuelta a España zijn de drie "Grand Tours" van het wielrennen. Ze staan onder andere bekend om hun indrukwekkende hooggebergte-etappes met duizenden toeschouwers en adembenemende berglandschappen. Veel wielerfans die Pogačar, Vingegaard en co. wel eens hebben gevolgd tijdens een van deze bergetappes, krijgen daarna zelf de lust om een van deze racefietspassen met de fiets te beklimmen. Daarom presenteren we in deze blogpost vijf iconische hooggebergtepassen in Europa, waar je zelf in de rol van wielerprof kunt kruipen en kunt genieten van het adembenemende berglandschap.

Top racefietspassen in Europa
Stelviopas / Passo dello Stelvio – Italië
De Stelviopas staat bekend om zijn 48 haarspeldbochten en de enorme serpentine-wand in het bovenste gedeelte. Zoals de meeste passen kan de Stelviopas vanuit twee kanten worden beklommen: vanuit Bormio of vanuit Prad. De beklimming vanuit Prad is de bekendste en leidt naar de beroemde Stelvio-fotospot met zijn schier oneindige haarspeldbochten.
Na de start in de Vinschgau overbrugt men op ongeveer 25 kilometer zo'n 1.850 hoogtemeters, totdat men uiteindelijk op 2.760 meter de top bereikt. Vanuit Bormio is de route enkele kilometers korter en telt ongeveer 300 hoogtemeters minder. Met meerdere tunnels en 40 haarspeldbochten is de beklimming echter niet minder afwisselend en veeleisend.
Wie de Passo dello Stelvio zelf wil bedwingen, kan dit het beste doen tijdens de Stelvio Bike Day. Op deze dag zijn auto's en motoren niet toegestaan, zodat de weg exclusief voor fietsers is. Dit jaar vindt de Stelvio Bike Day plaats op 29 augustus 2026.
Col du Galibier – Frankrijk
De Col du Galibier is een van de meest indrukwekkende hooggebergtepassen ter wereld. Op 2.642 meter hoogte wacht je een ruw, kaal landschap met weidse uitzichten op de omliggende gletsjers. De noordelijke beklimming vanuit Valloire omvat op 18 kilometer ongeveer 1.240 hoogtemeters, terwijl de zuidelijke beklimming slechts acht kilometer lang is en ongeveer 600 hoogtemeters telt. Eerst moet men echter de Col du Lautaret bereiken, waardoor de zuidelijke beklimming met 28 kilometer en talloze hoogtemeters wordt verlengd.
Voor ambitieuze klimspecialisten loont het de moeite om vóór de Galibier ook de twaalf kilometer lange Col du Télégraphe met zijn ongeveer 850 hoogtemeters mee te nemen. Deze klassieke Tour de France-bergcombinatie biedt alles wat het racefietsershart begeert en beloont met adembenemende uitzichten op het omliggende berglandschap.
Net als op de Stelviopas is er ook op de Galibier een autovrije dag. Deze vindt dit jaar plaats op 4 augustus.
Furkapas – Zwitserland
Met de 2.430 meter hoge Furkapas heeft ook Zwitserland een van de spectaculairste Alpenpassen te bieden. Hij verbindt Realp in het kanton Uri met Oberwald in Wallis. De oostelijke beklimming vanuit Realp geldt met twaalf kilometer en bijna 900 hoogtemeters als de eenvoudigere en gelijkmatigere variant.
Wie echter landschappelijke dramatiek verkiest, moet iets meer kracht investeren en de 16 kilometer lange westelijke beklimming vanuit Oberwald met zijn 1.064 hoogtemeters kiezen. Daarbij komt men ook langs de beroemde wegbocht uit de James Bond-film "Goldfinger" en het bekende Hotel Belvédère.
Als alternatief kan men vanuit Realp omhoog rijden en vervolgens tot aan Hotel Belvédère, dat ongeveer drie kilometer onder de top ligt, naar beneden rijden om te genieten van de hoogtepunten en de sfeer van beide kanten.
Alto de l’Angliru – Spanje
Sommige bergpassen worden beroemd om hun uitzicht, andere om hun geschiedenis. De Alto de l’Angliru is beroemd omdat zelfs de beste wielrenners ter wereld daar alleen nog maar proberen niet stil te vallen. Op ruim twaalf kilometer verandert een groene Asturische bergweg in een opeenvolging van brute hellingen, waarvan de stijging bij de Cueña les Cabres meer dan 23 procent bereikt.
De Angliru is geen klassieke pas, aangezien de weg slechts van één kant omhoog leidt en geen oversteek mogelijk is. De twaalf kilometer en ongeveer 1.240 hoogtemeters zijn echter pittig en hebben niet voor niets al meerdere malen gezorgd voor een voorbeslissing in het algemeen klassement van de Vuelta a España.
Sa Calobra – Spanje / Mallorca
Wie minder belang hecht aan het hooggebergte- en World Tour-gevoel en in plaats daarvan een landschappelijk hoogtepunt wil ervaren, kan beter de Sa Calobra op Mallorca bedwingen in plaats van de Angliru. Deze beroemde weg voert eerst enkele hoogtemeters omhoog naar de Coll dels Reis, vervolgens naar beneden naar de zeebaai en daarna via dezelfde route weer omhoog.
In het hoogseizoen wordt men hier vergezeld door duizenden andere fietsers. De Sa Calobra-weg is tien kilometer lang en overbrugt ongeveer 680 hoogtemeters. In tegenstelling tot de Angliru is hij niet al te steil, aangenaam ritmisch te rijden en verrast hij met talloze bochten en spectaculaire uitzichten op de zee.
Großglockner Hochalpenstraße – Oostenrijk
De Großglockner Hochalpenstraße ligt, zoals de naam al doet vermoeden, aan de voet van de hoogste berg van Oostenrijk en verbindt de plaatsen Fusch of Ferleiten in het Salzburger Land met Heiligenblut in Karinthië.
Vanaf Bruck in Salzburg tot aan het hoogste punt, de Edelweißspitze op 2.571 meter, legt men aan de noordzijde 29 kilometer en ongeveer 1.800 hoogtemeters af. Daarbij doorkruist men verschillende landschappelijke werelden: van bossen en weiden via open hoogalmen tot kale rotslandschappen en sneeuwvelden, alles is hier te vinden.
De haarspeldbochten aan het einde van de beklimming zijn ruim en breed en verspreid over uitgestrekte berghellingen. Hierdoor oogt de weg bijzonder groot en monumentaal. De Edelweißspitze is echter niet de eigenlijke pashoogte. Het Hochtor of de Fuscher Törl ligt met 2.428 meter iets lager en verbindt de twee zijden met elkaar, terwijl een aparte topweg naar de Edelweißspitze leidt.
De zuidelijke beklimming vanuit Heiligenblut is iets korter en gaat "slechts" over 16 kilometer en ongeveer 1.200 hoogtemeters. Landschappelijk doet deze echter niet onder voor de noordelijke beklimming en is bovendien niet zo steil als sommige delen van de noordelijke beklimming.
Conclusie
Zoals je ziet, krijg je het Grand Tour-gevoel niet alleen in Frankrijk, maar vrijwel overal in Europa. Elk land biedt wielrenners andere hoogtepunten en spannende routes die fysiek alles vergen en tegelijkertijd landschappelijk inspireren.
Vooral in de zomer is een goede voorbereiding op zulke vermoeiende bergetappes essentieel. Zowel bij sterke zonnestraling als bij snelle afdalingen is de bescherming van de ogen tegen wind, UV-straling en vreemde voorwerpen onontbeerlijk om de finish veilig en comfortabel te bereiken.
Met de gloednieuwe fietsbril the SHYFT van NAKED Optics krijg je niet alleen een bril die je beschermt, maar ook een die echt past en niet wegglijdt of knelt. Met behulp van een face-scan wordt deze multisportbril aangepast aan de breedte van je gezicht en vervolgens speciaal voor jou in een 3D-printer geproduceerd. Wie bovendien de passende helm zoekt, vindt met de DRAFT de perfecte aanvulling.